Literatura zawodowa i przepisy prawne w prowadzeniu zakładu kominiarskiego.
Podstawowe akty prawne i normy:
Ogólnie obowiązujące wszystkich przedsiębiorców przepisy dotyczące:
- Prowadzenie działalności gospodarczej,
- Przepisy podatkowe VAT, PIT, CIT
- Przepisy dotyczące ubezpieczeń zdrowotnych i społecznych,
- Prawo pracy,
- Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy.

Akty prawne branżowe:

1. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 - Tekst jednolity Dz.U. 2006 nr 156 poz. 1118, zmiany: Dz.U. 2007 nr 99 poz. 665; Dz.U. 2007 nr 191 poz. 1373; Dz.U. 2008 nr 145 poz. 914; Dz.U. 2008 nr 206 poz. 1287; Dz.U. 2008 nr 210 poz. 1321; Dz.U. 2009 nr 161 poz. 1279).
2. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690 Wraz ze zmianami: Dz.U. 2003 nr 33 poz. 270; Dz.U. 2008 nr 201 poz. 1238; Dz.U. 2008 nr 228 poz. 1514; Dz.U. 2009 nr 56 poz. 461).
3. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. Dz.U. 1999 nr 74 poz. 836
4. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: (…)kominiarz, (…). Dz.U. 2006 nr 226 poz. 1650
5. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. (Dz.U. 1997 nr 129 poz. 844; tekst jednolity Dz.U. 2003 nr 169 poz. 1650 wraz ze zmianami: Dz.U. 2007 nr 49 poz. 330; Dz.U. 2008 nr 108 poz. 690)

6. Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jednolity Dz.U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, ze zmianami w Dz. U. z 2003 r. Nr 52, poz. 452, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 100, poz. 835 i 836, z 2006 r. Nr 191, poz. 1410, z 2007 r. Nr 89, poz. 590 oraz z 2008 r. Nr 163, poz. 1015 Dz.U. 2009 nr 11 poz. 59).

7. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. (Dz.U. 2010 nr 109 poz. 719)

8. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakimi powinien odpowiadać lokal apteki. Dz.U. 2002 nr 171 poz. 1395

9. Rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów. Dz.U. 2006 nr 40 poz. 275.
10. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej. Dz.U. 2006 nr 213 poz. 1568; ze zmianą Dz.U. 2008 nr 30 poz. 187.

11. Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks Wykroczeń - tekst jednolity Dz.U. 2007 nr 109 poz. 756
NORMY BRANŻOWE
Łącznie istnieją 94 normy dotyczące kominów. Część jest aktualnie zastąpiona lub uchylona. Część nie dotyczy bezpośrednio usług kominiarskich. Poniżej wybrane normy przydatne w pracy mistrza kominiarskiego.

1. PN-83/B-03430 - Wentylacja w budynkach mieszkalnych zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej
2. PN-83/B-03430/Az3 - Wentylacja w budynkach mieszkalnych zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej (Zmiana)
3. PN-89/B-10425 - Przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły.
4. PN-93/B-02870 - Badania ogniowe. Małe kominy.
5. PN-86/M-40305 - Urządzenia gazowe użytku domowego.
6. PN-93/M-35350 - Kotły grzewcze gazowe wodne niskotemperaturowe i średniotemperaturowe.
7. PN-87/M-40301 - Gazowe grzejniki wody przepływowej.
8. PN-78/B-03421 - Wentylacja i klimatyzacja. Parametry obliczeniowe powietrza wewnętrznego w pomieszczeniach przeznaczonych do stałego przebywania ludzi.
9. PN-86/M-40142 - Elementy przewodu dymowego domowych urządzeń grzewczych.
10. PN-B-02431-1 - Kotłownie wbudowane na paliwa gazowe o gęstości względnej mniejszej niż 1.
11. PN-87/B-02411 - - Kotłownie wbudowane na paliwo stałe.
12. PN-73/B-03431 - Wentylacja mechaniczna w budownictwie.
13. PN-67/B-03432 - Wentylacja naturalna w budownictwie przemysłowym.
14. PN-87/B-03433 - Instalacja wentylacji mechanicznej wywiewnej w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych.
15. P-EN-1856-1 - Kominy. Wymogi dla kominów metalowych.
16. PN-87/B-03434 - Przewody wentylacyjne.
17. PN-B-12007/Ap1 - Pustaki do przewodów dymowych (Zmiana)
18. PN-B-12007 - Pustaki do przewodów dymowych
19. PN-B-76001 - Przewody wentylacyjne. Wymagania i badania.
20. PN-B-12006 - Pustaki do przewodów wentylacyjnych.
21. PN-EN 13465 - Wentylacja budynków. Metody obliczeniowe do wyznaczania wartości strumienia objętości powietrza w mieszkaniach.
22. PN-EN 12599 - Wentylacja budynków. Procedury badań i metody pomiarowe dotyczące odbioru wykonanych instalacji wentylacji i klimat.
23. PN-B-76002 - Połączenia urządzeń, przewodów i kształtek wentylacyjnych blaszanych.

Przepisy wewnętrzne
- Kodeks Etyczny Mistrza Kominiarskiego (KKP)
- Regulamin czynności (KKP)
Literatura zawodowa:

1. Kwartalnik “Kominiarz Polski” - 1995r. - 2009r.
2. Stefan Opaliński, Sławomir Rabczak “Wentylacja grawitacyjna” Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej - Rzeszów 2003 r.
3. Krystyna Krygier, Tomasz Klinke Jerzy Sewerynik “Ogrzewnictwo Wentylacja Klimatyzacja” Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne - Warszawa
4. “Gazowe i Olejowe Źródła Ciepła Małej Mocy” Krystyna Mizielińska Jarosław Olszak - Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej
5. “System oddymiania budynków” Bogdan Mizieliński Wyd. Naukowo-Techniczne Warszawa
6. “Ochrona cieplna i charakterystyka energetyczna budynku” Leszek Laskowski - Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej - Warszawa 2005r
7. “Nowoczesne Wyposażenie Techniczne Domu Jednorodzinnego - instalacje sanitarne i grzewcze” autorów prof. dr hab. inż Haliny Koczyk, dr. inż. Bronisława Antoniewicza wyd. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne - Poznań
8. “Techniki instalacyjne w budownictwie mieszkaniowym - Projektowanie, wykonawstwo, eksploatacja, zmiana sposobu użytkowania” - Ulrich Fox - Wyd. “Arkady - Warszawa 1995r.
9. podręcznik “MURARSTWO - część 1″ K.Kettler - 2002r.
10. „Kompendium Ogrzewnictwa i klimatyzacji” - Recknagel, Spenger, Schramek - Onmi Scala, Wrocław 2009r.
11. „Warunki Techniczne Wykonania i Odbioru Kotłowni na Paliwa Gazowe i Olejowe - Wydanie II” - Polska Korporacja Techniki Sanitarnej, Grzewczej, Gazowej i Klimatyzacji - Warszawa 2000r.
12. „Aerodynamika wentylacji ogólnej” - S. Mierzwiński - Wydawnictwo Politechniki Śląskiej - Gliwice 2007r.
13. Wentylacja i klimatyzacja - M. Malicki - Państwowe Wydawnictwo Naukowe - Warszawa 1974r.
14. „Wentylacja i klimatyzacja - podstawy” - A. Pełech - Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej - Wrocław 2008r.
15. Wentylacja i klimatyzacja - J. Ferencowicz - PWN - Warszawa 1964r.
16. „Kominiarstwo” - A. Heryszek
17. „Podstawowe wiadomości z kominiarstwa” -K. Abramowicz, W.Lenkiewicz - Centralny Związek Spółdzielczości Pracy, Dział Samorządu i Szkolenia - Warszawa 1961r.
18. „Centralne ogrzewanie - pomoce projektanta” - Janusz Kwiatkowski, Lucjan Cholewa - Arkady Warszawa 1980r.
19. „Nowoczesne systemy odprowadzania spalin w zjednoczonej Europie” - R. Kania - 2009r.
20. „Systemy centralnego ogrzewania i wentylacji - poradnik dla projektantów i instalatorów” - Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2007r.
21. „Ogrzewanie i wentylacja - poradnik” - Arkady 1966r.

Aktualną treść ustaw i rozporządzeń znaleźć można na stronie  Internetowy System Aktów Prawnych

http://isap.sejm.gov.pl/  

Aktualne wersje  Norm Polskich i Europejskich można uzyskać w Polskim Komitecie Normalizacyjnym  http://www.pkn.pl/
Opracował:
Mistrz kominiarski, mgr inż. Marcin Ziombski

Informacja i apel

do Właścicieli i Zarządców obiektów budowlanych

Dotyczy zagrożeń, jakim jest zjawisko tzw. smołowania się przewodów kominowych dymowych.

„Smołowanie się” przewodu kominowego dymowego, jest skutkiem nieprawidłowego procesu spalania paliwa stałego i prowadzi między innymi do zniszczenia komina.

Usunięcie zanieczyszczeń z przewodu kominowego, którego produktem spalania jest zamiast sadzy tzw. smoła, podczas przeprowadzania okresowych czyszczeń przewodów kominowych w odniesieniu do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie obowiązku usuwania zanieczyszczeń z przewodów kominowych dymowych z częstotliwością, co najmniej 4 razy w roku jest technicznie niemożliwe.

W związku z tym, że tzw. smoła w kominie jest zanieczyszczeniem przewodu kominowego powstałym w wyniku nieprawidłowej eksploatacji urządzenia grzewczego, kominiarze przeprowadzający okresowe czyszczenia w myśl ww. rozporządzenia, nie mogą brać odpowiedzialności za wszelkie następstwa takiej eksploatacji.

Zjawisko „smołowania się” komina nie jest skutkiem nierzetelnych usług kominiarskich takich jak np. nie wyczyszczenie lub złe wyczyszczenie komina.

Nieprawidłowy proces spalania, o którym mowa powyżej jest najczęściej spowodowany zastosowaniem nieprawidłowego paliwa lub niewłaściwą eksploatacją urządzenia na paliwo stałe. Konsekwencją tego jest odkładanie się na wewnętrznej powierzchni komina mokrego kondensatu tj. produktu fizycznie podobnego do smoły o konsystencji gęstej farby o dużej zawartości wilgoci (wody), który wnika w ścianę, co wywołuje zawilgocenia oraz zmiany osłabiające konstrukcję komina, jak i jego właściwości użytkowe. Czyszczenie przewodu będącego w takim stanie (zasmołowanego - zawilgoconego), które zgodnie ze sztuką w rzemiośle kominiarskim przeprowadza się przy zastosowaniu szczotek kominiarskich, jest nieskuteczne i nie przynosi oczekiwanych - właściwych rezultatów, nie ogranicza ani nie likwiduje zjawiska smołowania i co najgorsze, nie usuwa produktu spalania. Nawarstwiająca się „smoła” w kominie stwarza również duże zagrożenie pożaru przewodu i jego konsekwencji. Oczyszczenie takiego przewodu może być skutecznie zrealizowane jedynie pod warunkiem,  że nieprawidłowy proces spalania występuje stosunkowo niedługo i destrukcja komina nie jest zbyt posunięta, a  co najważniejsze produkt spalania będzie wystarczająco osuszony. Zaś osuszenie zasmołowanego przewodu jest możliwe przez natychmiastową zmianę sposobu eksploatacji tj. zmianę paliwa i lub sposobu palenia w urządzeniu grzewczym przez jego użytkownika.

W związku z tym, że zakłady kominiarskie nie mają bezpośredniego wpływu na sposób eksploatacji i dobór paliwa przez użytkowników  apelujemy do zarządców obiektów i właścicieli nieruchomości o podejmowanie stosownych działań na podstawie wszelkich zaleceń, opinii kominiarskich i protokołów z okresowej kontroli, a nawet ustnych przekazów, w których kominiarze informują na bieżąco o wystąpieniu nieprawidłowości jaką jest „smołowanie się przewodów”. Odpowiednie działania mają na celu zmianę sposobu użytkowania urządzeń i szybkie odwrócenie nieprawidłowego procesu spalania, co ma kolosalne znaczenie, ponieważ zbyt daleko posunięte zasmołowanie przewodów jest zjawiskiem nieodwracalnym.

Metodą ostateczną usunięcia tzw. „smoły” z komina, aczkolwiek kontrowersyjną z uwagi na jej skutek, jest przeprowadzenie kontrolowanego wypalania komina. Metoda ta należy do bardzo niebezpiecznych i trudnych specjalistycznych usług o skomplikowanej procedurze, wykonywanych przez zakłady kominiarskie na odrębne zlecenie. Ponadto usługa ta nie daje gwarancji, że komin w dostatecznym stopniu zostanie wypalony, a co najgorsze, komin podczas wypalania często ulega rozszczelnieniu, co może skutkować wyłączeniem go z eksploatacji. Metoda „kontrolowanego wypalania komina” nie może być uznana, jako okresowe czyszczenie przewodów kominowych w ramach obowiązujących zakłady kominiarskie umów na czyszczenie kominów w budynkach. 

Mistrz kominiarski mgr inż. Marcin Ziombski

V-ce Prezes Zarządu Głównego

Rzeczoznawca

Korporacja Kominiarzy Polskich Stowarzyszenie Zawodowe

45-061  Opole ul Katowicka 55

Wieczny odpoczynek racz Im dać Panie!

W bólu i żalu łączą się  kominiarze zrzeszeni

w Korporacji Kominiarzy Polskich

45-061 Opole ul Katowicka 55
Tel. (077) 423 13 80 Fax (077) 423 13 82   e-mail: zgkkp.opole@op.pl

Rzecznik Prasowy Mirosław Antos

Telefon 602 704 566    e-mail rzecznik@kominiarz.org.pl

Kadencja 2009-2013

1. Jan Breitscheidel – Prezes
2. Jan Budzynowski – Wiceprezes
3. Marcin Ziombski – Wiceprezes
4. Tadeusz Kurpiel – Sekretarz
5. Ryszard Uliczka – Skarbnik
6. Józef Waszek - Członek Zarządu
7. Jerzy Nenko - Członek Zarządu
8. Antoni Jagsz - Członek Zarządu
9. Sławomir Okruch - Członek Zarządu
10. Jan Gański - Członek Zarządu
11. Mirosław Antos - Członek Zarządu,  Rzecznik Prasowy

Komisje powołane przez Zarząd Główny:

1. Komisja ds. szkoleniowych: Józef Waszek - Przewodniczący, Jan Budzynowski, Sławomir Okruch, Mirosław Antos, Marcin Ziombski.

2. Komisja ds. mediów: Piotr Pacyna - Przewodniczący, Sławomir Okruch, Mirosław Antos, Marcin Ziombski.

3. Komisja ds. technicznych i druków: Jan Budzynowski - Przewodniczący, Marcin Ziombski, Antoni Jagsz, Tadeusz Kurpiel, Jan Gański.

4. Komisja ds. zmian statutowych: Ryszard Uliczka - Przewodniczący, Tadeusz Kurpiel, Sławomir Okruch, Elżbieta Frydel.

Publikacja, którą oddajemy do Państwa rąk, jest jedną z pierwszych poświęconych tej problematyce, a z pewnością pierwszą, w której tematyka przedstawiona jest w sposób interdyscyplinarny. Jest ona bowiem rezultatem badań i dociekań szerokiego środowiska naukowego oraz przedstawicieli przemysłu jak i instytucji międzynarodowych.

Ze wstępu:

“Niniejsza książka jest wielowątkową próbą przedstawienia widocznych trendów jak i próbą zidentyfikowania aktualnych obszarów dyskusyjnych środowiska ekspertów światowego formatu tej jakże specjalistycznej dyscypliny wiedzy technologicznej. Dzięki tak postawionej tezie problematyka badawcza publikacji nabiera interdyscyplinarnego charakteru (…)
Publikowane artykuły reprezentują poglądy wybitnych naukowców z kraju i zagranicy jak i ekspertów organizacji biznesowych, managerów, techników, przedstawicieli rzemiosła kominiarskiego na co dzień związanych z budownictwem i techniką kominową”.

Publikacja jest cennym uzupełnieniem skromnej polskojęzycznej literatury przedmiotu, opisującej branżowe skutki integracji w wymiarze wewnątrzunijnym oraz ewolucję norm i przepisów technicznych na poziomie ogólnoeuropejskim.

Więcej